آیا EPC را می شناسید؟

اینترنت اشیا با اینترنت متفاوت است. هدف اصلی اینترنت ایجاد یک شبکه ارتباطی کامپیوتری جهانی است، در حالی که اینترنت اشیا عمدتاً از برنامه شروع می شود و از اینترنت و منابع شبکه ارتباطی بی سیم برای انتقال اطلاعات تجاری استفاده می کند. ارائه جامع فناوری کاربردی اطلاعات. تنها زمانی که مفهوم اینترنت اشیا با ارتباطات کوتاه برد، جمع آوری اطلاعات و فناوری شبکه و تجهیزات پایانه کاربر ترکیب شود، ارزش آن به تدریج آشکار خواهد شد.

اینترنت اشیا به اشتراک گذاری بلادرنگ اطلاعات اقلام جهانی را درک می کند. اولین کاری که باید انجام دهید این است که کدگذاری یکپارچه اقلام جهانی را درک کنید، یعنی کد محصول الکترونیکی منحصر به فرد جهان (برچسب الکترونیکی) را به هر محصولی که در هر مکانی تولید می شود، متصل کنید. در حال حاضر، سیستم های کدگذاری رایج برای محصولات الکترونیکی عمدتاً کدهای EPC پشتیبانی شده توسط اروپا و ایالات متحده و کدهای UID پشتیبانی شده توسط ژاپن هستند.

کدگذاری EPC سیستمی را ایجاد می کند که به «هر کالایی» در جهان اجازه می دهد صحبت کند

در سال 1999، یک استاد نابغه در موسسه فناوری ماساچوست ایده شبکه باز EPC را مطرح کرد که به طور گسترده در سازمان بین المللی بارکد (EAN.UCC)، پراکتر اند گمبل (P&G)، کوکاکولا، وال مارت استفاده شده است. ، FedEx، Nestle، British Telecom SUN، PHILIPS، با حمایت 83 شرکت چند ملیتی در سراسر جهان از جمله IBM، این طرح توسعه آغاز شد. در اکتبر 2003، سازمان جهانی EPC GLOBLE در سطح بین المللی برای ترویج کاربرد EPC و اینترنت اشیا تأسیس شد. در آن زمان، کشورهای توسعه یافته مانند اروپا، ایالات متحده و ژاپن تمام تلاش خود را برای ترویج استفاده از برچسب های الکترونیکی مطابق با فناوری EPC انجام دادند. وزارت دفاع ایالات متحده، ایالات متحده، اروپا، شرکت های تولیدی ژاپن و شرکت های خرده فروشی طرحی را برای پیاده سازی برچسب های الکترونیکی در 2004-2005 ایجاد کرده اند.

کد EPC نسل جدیدی از سیستم کدگذاری محصولات است که توسط سازمان بین المللی بارکد راه اندازی شده است. بارکد اصلی محصول فقط یک کد برای طبقه بندی محصول است. EPC عبارت است از اختصاص یک کد منحصر به فرد جهانی به هر محصول منفرد. کد EPC از یک روش 96-بیتی (دودویی) استفاده می کند. سیستم کدگذاری 96-کد EPC بیتی می‌تواند به ۲۶۸ میلیون شرکت کد اختصاص دهد، هر شرکت می‌تواند ۱۶ میلیون دسته محصول داشته باشد، و هر دسته محصول دارای ۶۸ میلیارد کد محصول مستقل است.

برچسب الکترونیکی RFID یک فناوری بالغ است، برچسب الکترونیکی EPC با استاندارد جهانی یکپارچه مشخص می شود و قیمت بسیار ارزان است. برچسب الکترونیکی با استفاده از فناوری RFID از یک تراشه الکترونیکی کوچکتر از 1/5 دانه برنج و یک آنتن نرم تشکیل شده است. برچسب الکترونیکی به نازکی کاغذ است و می توان آن را به اندازه یک تمبر پستی یا کوچکتر ساخت. برچسب های الکترونیکی EPC از طریق ویژگی های استانداردهای یکپارچه، کاهش قابل توجه قیمت و تبادل اطلاعات با اینترنت، کاربرد تگ های الکترونیکی RFID را افزایش داده است. در سال 2006، برنامه جهانی برچسب الکترونیکی به 60 تا 80 میلیارد قطعه در سال رسید.

سیستم شناسایی فرکانس رادیویی RFID شامل برچسب های الکترونیکی EPC و خوانندگان RFID است. برچسب های الکترونیکی EPC حامل اعداد هستند. از طریق خوانندگان RFID، اطلاعات برچسب های الکترونیکی EPC قابل خواندن است و اطلاعات از طریق خوانندگان RFID به میان افزار اینترنت اشیا منتقل می شود. پس از پردازش، در یک پایگاه داده توزیع شده ذخیره می شود.

سیستم شبکه اطلاعات EPC عمدتاً از سه بخش تشکیل شده است: سرویس اطلاعات EPC، میان افزار EPC و سرویس کشف:

1. سرویس اطلاعات EPC (سیستم پشتیبانی نرم افزاری سیستم EPC) که برای تحقق تعامل اطلاعات EPC توسط کاربران نهایی در محیط اینترنت اشیا استفاده می شود.

2. میان افزار EPC رابط بین خواننده RFID و سیستم اطلاعاتی است. برای تحقق استانداردسازی هر محیط یا سیستم برنامه کوچک و ارتباط بین آنها و راه اندازی یک پلت فرم و رابط مشترک بین نرم افزار برنامه کاربردی پس زمینه و خواننده RFID که معمولاً میان افزار نامیده می شود، استفاده می شود. میان‌افزار EPC تعامل اطلاعات بین خواننده RFID و سیستم برنامه کاربردی پشتیبان را درک می‌کند، اطلاعات و رویدادها را در زمان واقعی ضبط می‌کند، یا در بالادست به سیستم پایگاه داده برنامه‌های پشتیبان و سیستم ERP یا پایین دست به خواننده RFID می‌پردازد.

3. سرویس کشف اطلاعات کانال دسترسی به داده EPC را بر اساس کد محصول الکترونیکی به دست می آورد. سرویس کشف اطلاعات EPC عمدتاً شامل سرویس تشخیص نام شی (ONS) و خدمات پشتیبانی می شود.

معماری اینترنت اشیاء EPC باید عمدتاً از کدهای EPC، برچسب‌های EPC و خوانندگان RFID، سیستم‌های میان‌افزار، سرورهای Resolution نام اشیا (ONS) و خدمات اطلاعات EPC تشکیل شده باشد تا اینترنت اشیاء جهانی را تحقق بخشد.

کد EPC دارای ظرفیت کدگذاری کافی است، از کل جمعیت جهان (بیش از 6 میلیارد نفر) تا تعداد کل دانه های برنج در جهان (تقریباً 100 میلیون تخمین زده می شود)، و کد EPC فضای کافی برای شناسایی همه را دارد. این اشیاء EPC Global به منظور اطمینان از منحصر به فرد بودن کد EPC، کد ملی EPC را از طریق سازمان های کدگذاری کشورهای مختلف در سراسر جهان تخصیص می دهد و یک سیستم مدیریت مربوطه را ایجاد می کند.

کد EPC شامل شماره نسخه، مدیریت نام دامنه محصول، قسمت طبقه بندی محصول و شماره سریال است. در حال حاضر، انواع کدگذاری مورد استفاده در سیستم EPC عمدتاً شامل 64-bit، 96-bit و 256-bit است.

رمزگذاری EPC دارای ویژگی های زیر است:

1. جامعیت

کدهای EPC را می توان در برنامه های کاربردی جامع در پیوندهای زنجیره تامین مانند تولید، گردش، ذخیره سازی، تسویه حساب، ردیابی و فراخوان استفاده کرد.

2. علمی

ساختار خوب، استفاده و نگهداری آسان.

3. سازگاری

استاندارد کدگذاری EPC با استاندارد کدگذاری EAN.UCC که در حال حاضر به طور گسترده استفاده می شود، سازگار است. GTIN بخش مهمی از ساختار کدگذاری EPC است. در حال حاضر پرکاربرد GTIN، SSCC، GLN و غیره را می توان به راحتی به EPC تبدیل کرد.