شما اینترنت فناوری شناسایی چیزها را می شناسید: تفاوت RFID و NFC در چه چیزی است؟

اینترنت چیزهایی که از سه فناوری کلیدی ساخته شده است: اتصال، شناسایی و دستکاری داده ها

Nfc

ارتباط میدانی نزدیک (NFC). NFC یک رابط ارتباطی بسیار رایج برای تلفن های همراه است. دستگاه های هوشمند می توانند با نزدیک شدن به یکدیگر داده ها را مبادله کنند. دستگاه های NFC همچنین می توانند با تگ های NFC منفعل ارتباط برقرار کنند. روش ارتباطی همان RFID است. در کنار پروتکل های ارتباطی، استاندارد NFC یک قالب برای تبادل داده ها مشخص می کند. کارت خوان حسگر مجتمع، کارت حسگر و توابع نقطه به نقطه بر روی یک تراشه NFC واحد برای شناسایی و تبادل داده ها با دستگاه های سازگار در مسافت های کوتاه.

شناسایی فرکانس رادیویی

#شناسایی فرکانس رادیویی بی تماس (RFID) در اصل یک فناوری ارتباطی بی سیم است که داده ها را از طریق امواج الکترومغناطیسی بی سیم نیز انتقال می دهد. با این حال، بر خلاف تکنولوژی های ارتباطی مرسوم، هدف این است که تماس های تلفنی یا ارسال پیام های متنی انجام ندهید. Rfid عمدتا ً برای شناسایی و ردیابی برچسب های مباین به شیء، تا برای رسیدن به مدیریت شیء استفاده می شود.

تفاوت NFC و RFID

1. فرکانس کار

NFC را می توان زیرمجموعه ای از فناوری RFID که از باند ۱۳/۵۶ مگاهرتز استفاده می کند، درک کرد و RFID نیز شامل باندهای دیگری نیز می شود.

RFID دارای باندفرکانس کار زیادی است، باند فرکانس پایین ۱۲۵کیلوهرتز، باند فرکانس بالا ۱۳/۵۶مگاهرتز، باند فرکانسفوق العاده بالا ۴۳۳/۹۲مگاهرتز و ۹۱۵مگاهرتز و باند فرکانس مایکروویو ۲/۴۵ghz است.

2. فاصله ارتباطی

NFC را ارتباطات میدانی نزدیک می نامیم، و فاصله ارتباطی در واقع بسیار نزدیک است، بیش از 0.1m نیست.

انواع زیادی از RFID وجود دارد، فاصله قابل شناسایی نیز متفاوت است. مانند کارت های دسترسی RFID، فاصله تشخیص تقریباً مشابه NFC است. با این حال، برای سناریوهای برنامه مانند ETC، فاصله تشخیص طولانی تر مورد نیاز است. فاصله شناسایی RFID از راه دور می تواند به ده ها متر یا حتی صدها متر برسد.

3. سناریوهای برنامه

اگر RFID فعال باشد یا غیر فعال باشد، کار اصلی آن هنوز شناسایی اشیا است. لجستیک، حمل و نقل و انبارداری از فناوری RFID برای ردیابی کالا استفاده می کنند.

تراشه های NFC یکپارچه تر هستند، از جمله خوانندگان کارت و برچسب ها. به علاوه، قابلیت ارتباطی دو طرفه NFC افزایش یافته است. به عبارت دیگر، NFC نه تنها به عنوان برچسب شناسایی، بلکه به عنوان یک روش ارتباطی دو طرفه برای تبادل داده ها نیز می تواند مورد استفاده قرار گیرد. در حال حاضر، NFC بیشتر در حوزه پرداخت استفاده می شود.