برچسب های RFID تا کجا قابل خواندن هستند؟

 

برچسب های غیرفعال در فواصل کوتاه کار می کنند. تگ های فعال بسیار دورتر کار می کنند. اعداد دقیق به تجهیزات، فرکانس و آنچه بین برچسب و خواننده وجود دارد بستگی دارد.

 

اکنون پاسخ مهم است زیرا کوالکام سال گذشته گفت که خوانندگان UHF RFID را در تراشه های تلفن قرار می دهد. Zebra در ژانویه یک تلفن سازمانی با یک خواننده{1} داخلی ارسال کرد. اتحاد RAIN یک پروژه استاندارد تلفن هوشمند را در ماه مارس اعلام کرد. اگر این تلاش‌ها به نتیجه برسد، همان برچسب‌هایی که خرده‌فروشان برای ردیابی موجودی استفاده می‌کنند، برای هر کسی که گوشی دارد قابل خواندن است.

 

 

بیشتر تگ های RFID در خرده فروشی ها UHF غیرفعال هستند. باتری ندارند. هنگامی که یک خواننده امواج رادیویی را ارسال می کند، برچسب انرژی کافی را جذب می کند تا تراشه خود را تغذیه کند و سیگنال حاوی یک شماره شناسایی را به عقب بازگرداند. خود تگ تقریباً هیچ کاری نمی کند. خواننده کار را انجام می دهد.

 

در شرایط خوب، برچسب غیرفعال UHF را می توان در 10 متر خواند. شرایط خوب یعنی هوای آزاد، بدون فلز در نزدیکی، بدون مایعات، جهت گیری برچسب نسبت به آنتن خواننده درست باشد. تأسیسات انبار با خوان‌های ثابت و آنتن‌های{3}}بالا گاهی 12 یا 15 متر می‌شوند. مشخصات تولیدکنندگان برچسب اغلب تنظیمات ایده آلی را فرض می کنند که در انبارهای واقعی وجود ندارند.

 

همان برچسب را روی یک قفسه فلزی قرار دهید و دامنه کاهش می یابد. آن را روی یک بطری آب قرار دهید و بیشتر می افتد. فلز سیگنال را منعکس می کند. آب آن را جذب می کند. جهت تگ نسبت به آنتن خواننده نیز اهمیت دارد. خواننده با آنتن پلاریزه{5} خطی نیاز دارد که برچسب به روش خاصی تراز شود. آنتن‌های پلاریزه دایره‌ای-بخشنده‌تر هستند، اما محدوده‌ای را از دست می‌دهند.

 

 

برچسب‌های فرکانس پایین-در 125 کیلوهرتز در 10 سانتی‌متر یا کمتر خوانده می‌شوند. اینها وارد کارت های دسترسی و تراشه های ردیابی حیوانات می شوند. برچسب‌های فرکانس{5} بالا در 13.56 مگاهرتز به حدود یک متر می‌رسند. کارت های پرداخت از این باند استفاده می کنند. برد کوتاه یک ویژگی است. روی کارت روی ترمینال ضربه می زنید. شما آن را از آن طرف اتاق تکان نمی دهید.

 

تگ های فعال متفاوت هستند. آنها باتری دارند. پخش می کنند. آنها در 30 متر، 50 متر، 100 متر بسته به راه اندازی کار می کنند. برخی از سیستم های صنعتی برچسب های فعال را در چند صد متر می خوانند. باتری هزینه و اندازه را اضافه می کند. در نهایت می میرد. اما برای ردیابی کانتینرهای حمل و نقل یا وسایل نقلیه در یک حیاط، برد غیرفعال کافی نیست.

 

سوال تلفن در مورد UHF غیرفعال است. یک تلفن نمی تواند آنتن های بزرگی را که خواننده های انبار استفاده می کنند، جا دهد. مقررات میزان توانی که یک گوشی دستی می تواند پخش کند را محدود می کند. توماس برونر در Kathrein Solutions تخمین زده است که خوانندگان مبتنی بر تلفن{3}}در بهترین حالت به 120 سانتی متر می رسند. این به استفاده از کارت پرداخت نزدیک تر از اسکن موجودی از سراسر فروشگاه است.

 

 

کاترین آلبرشت سالها در مورد RFID هشدار داد. او دارای مدرک دکترا از هاروارد است. او یک گروه مصرف کننده به نام CASPIAN را در سال 1999 تأسیس کرد. او در سال 2005 کتابی نوشت که برچسب های RFID را "تراشه های جاسوسی" نامید. این کتاب به پرونده‌های ثبت اختراع IBM و BellSouth اشاره می‌کند که راه‌هایی برای ردیابی افراد از طریق برچسب‌های موجود در لباس‌ها و زباله‌هایشان را توضیح می‌دهد. افراد صنعت گفتند که او اغراق کرده است. او گفت که آنها در حال برنامه ریزی برای نظارت جمعی هستند. این بحث هرگز واقعاً حل نشد. به هر حال برچسب ها وارد محصولات شدند.

 

سوال حریم خصوصی تا حدی به محدوده بستگی دارد. برچسبی که دو سانتی متر خوانده می شود به سختی قابل اسکن است. برچسبی که در 10 متر خوانده می شود آسان تر است. تلفنی که در یک متر می خواند، جایی در این بین است. این که آیا این مهم است بستگی به اطلاعاتی دارد که برچسب حاوی چه اطلاعاتی است و چه کسی آن را می خواهد.